رسالهاي در مثلثات به عبري نوشت و پطروس اسكندراني آن را در سال 1342 براي كلمنس ششم به لاتيني ترجمه كرد. توجه به اين نكته جالب است كه ريچارد و لاوي تقريباً در يك زمان مستقل از يكديگر كار ميكردند و نقاط مشترك ميان آن دو رساله كاملاً طبيعي است، چون هر دو بر يك شالودهٴ يونان و اسلامي بنا شده بودند.
لاوي و ريچارد را بايد در اين افتخار سهيم دانست كه اولين توصيفكنندگان مثلثات عربي در اروپاي غربي بودند. ولي لاوي بود، نه ريچارد، كه الهامبخش رگيومونتانوس، و بنابراين موجب پيشرفتهاي بعدي شد.
ريچارد والينگفُـرد را نبايد با يكي از روٴساي صومعهٴ سنت آلبانز، كه همين نام را داشت، اشتباه كرد. او در حوالي سال 1467 به رياست انتخاب شد، تمام عمرش در آن صومعه گذشت و در حدود 1488 وفات يافت. در زمان او بود كه چاپ به اين صومعه راه يافت و هشت كتاب در فاصلهٴ سالهاي 1480 تا 1486 چاپ شد (شش تا به لاتيني و دو تا به انگليسي)، كه آخري كتاب معروف سنت آلبانز دربارهٴ شكار منسوب به شخص ناشناسي به نام بانو جوليانا برنرز (متولد حدود 1388) رئيس صومعهٴ زنان تارك دنياي ساپوِل در نزديكي سنت آلبانز بود.
برادواردين
رياضيدان، مكانيكدان و متكلم انگليسي (حدود 1290 ـ 1349).
مندرجات: 1) زندگي، 2) رياضيات، 3) مكانيك، 4) فلسفه و الاهيات، 5) متن، 6) نقد، 7) نقد علمي.
1. زندگي. تامس برادواردين.1 در حدود سال 1290 در چيچستر، ساسكس يا در نزديكي آن زاده شد؛ در كالج مرتن در آكسفورد تحصيل كرد. در سال 1325 ناظم و از سال 1325 تا 1335 مدرس آنجا بود. (اين ده سال احتمالاً دورهٴ بيشترين فعاليت علمي او بود.) در سال 1335 ريچارد دوبري، اسقف دورهام، او را براي پيشنمازي به لندن فراخواند؛ در سال 1337 منشي كليساي جامع سنت پل و بعداً كانُن لينكلن و پيشنماز ادوارد سوم شد و در سال 1338 او را به فلاندر، كلن و غيره همراهي كرد؛ ظاهراً در جنگ كِرسي (1346) و فتح كاله (1347) حضور داشت. در 19 ژوئيهٴ سال 1349 در آوينيون به سراسقفي كانتربري منصوب شد و كمي بيش از يك ماه بعد، در اوت 1349 در لامبِت از طاعون مرد.
2. رياضيات. بسياري از آثار او دربارهٴ رياضيات است، يعني رساله درباب تناسب (كه دوباره به آن خواهيم پرداخت)، رساله درباب تربيع دايره (آيا همان رسالهٴ كامپانو است؟)،
حساب نظري، هندسهٴ نظري و رساله درباب امتداد.